| # |
İsim | Cinsiyet | Anlam | نام | |
| 41 | Özberk |  | özü sert, özü sağlam | |
|
| 42 | Özbey |  | özü bey | |
|
| 43 | Özbilen |  | herşeyin özünü bilen, az ama öz bilen | |
|
| 44 | Özbilge |  | özce bilge kişi, özü bilge | |
|
| 45 | Özbilgin |  | bilgin kimse, özce bilgil kimse | |
|
| 46 | Özbilir |  | her şeyin özünü bilir | |
|
| 47 | Özbir |  | özü sözü bir, doğru özlü | |
|
| 48 | Özcan |  | bir kimsenin kendi öz canı olan | |
|
| 49 | Özdal |  | dal gibi kimse, özü değerli | |
|
| 50 | Özdeğer |  | değerli kimse, özü değerli | |
|
| 51 | Özdem |  | "içsel varlığım olan" özü demir olan, demir özlü | |
|
| 52 | ÖZDEMİR |  | Özü demir gibi sağlam olan | |
|
| 53 | Özdemir |  | demir gibi kimse, özü demir olan, demir özlü | |
|
| 54 | Özden |  | içtenlikli kimse, içten davranışlı, içten, soyca temiz; özsu | |
|
| 55 | Özdener |  | içtenlikli davranan, kimse; soyca temiz yiğit | |
|
| 56 | Özdilek |  | içten dilenen şey, içsel dilek | |
|
| 57 | Özdilp |  | özü dilli, tatlı dilli | |
|
| 58 | Özdinç |  | dinç kimse, özü dinç | |
|
| 59 | Özdoğa |  | özce doğaya benzeyen kimse | |
|
| 60 | Özdoğal |  | özce doğaya uygun, doğal kimse | |
|